درون سینه ها چیزی نیست جز " آه ".. نفس ها با لطافت نیستند! دست ها گرم نیستند! نگاه ها مشتاق نیستند! مردم حرفی برای گفتن ندارند! هدف ها به انتها رسیدند! کسی به گام برداشتن علاقه نشان نمی دهد..! کسی دستی به مهر دراز نمی کند! هیچ کس "درد دوستش " ندارد! هیچ کس مهرورزی را دوست ندارد! . . . دلم آرام نمی شود..! دلم آرام نمی گیرد..! دلم آسوده نمی گردد..! خیالم راحت نیست! من این "اینجا" را دوست ندارم! در انتهای جاده ی زندگی نباید در انتظار "مرگ " بود! من میخواهم کسی آرزوی خوشبختی را به دیگری هدیه دهد! و دست مهربانی که نوازش را.. و لبخندی که محبت را.. و نگاهی که گرما را.. .. ای مردمان.. از " اینجا" دوری کنید! انتهای جاده باید "سعادت" باشد! کمی.. فقط کمی... گام برداریم! وقتی منتظری به این چی میگن؟! می دونید چیه... گفت :" همه ی ِ ته ُ توی ِ دلت این جاست ... الان می خونمشون ... " فنجون را که چرخوند ... اصلا انگار نه انگار که ... این همه حـــــــــــرف ... دَلمَه کرده توی ِ فنجون ِ لب پریده ی ِ دلم .... کلی حرف بیرون ریخت . ل ت آ ه ن ش ق ت ت آ گ ع ه ا ی ن ر ی ا س د ا ن و ا گ ی ا ن ا با انگشت ... جوری که انگار داره شرح حالم رو می نویسه ... چید ِ شون : نون اینجا ، بعد ت ، حالا.......... نُ ت ه ا ی ِ ( نت های ِ ) آ ه ن گ ِ ( آهنگ ِ ) ع ش ق ( عشق ) ا س ت ( است ) آ و ا ی ِ ( آوای ِ ) د ل ت ا ن ( دلتان ) ا ن گ ا ر ی ( انگاری ) نمی دونم چرا ... سرش رو که آورد بالا ... از لبخند ِش خیلی ناراحت بودم ....! با تعجب ِ من ... لبخندش وا رفت ... نگاهش رو برگردوند رو حرف ها ... جمع ِ شون کرد ریختشون تو فنجون ... فنجون رو برگردوند ... دوباره همون حرف ها ریختن بیرون ...! ل ت آ ه ن ش ق ت ت آ گ ع ه ا ی ن ر ی ا س د ا ن و ا گ ی ا ن ا با انگشت ... جوری که انگار داره سرنوشتم رو می نویسه ... چید ِ شون : الف اینجا ، بعد نون ، حالا گاف ............ ا ن گ ا ر ( انگار ) ت ن ه ا ی ی ِ ( تنهائی ِ ) د ل ( دل ) ت ا و ا ن ِ ( تاوان ِ ) گ ن ا ه ِ ( گناه ِ ) ع ا ش ق ی ( عاشقی ) ا س ت ( است ) نمی دونم چرا ... سرش رو که آورد بالا ... از لبخندم خیلی ناراحت بود...!! پ.ن: بیا یک بار دیگر بازی کنیم... این بار تو چشم بگذار.. من پنهان میشوم... پنهان میشوم پشت دلتنگیهای کودکانه ام... پشت خنده های بی بهانه کودکی... پشت آرزوهایی که بر دل ماند... می توانی پیدایم کنی...؟!!! پ.ن2:
هربار که کودکانه دست کسی رو گرفتم گم شدم!!! آنقدر که در من هراس گرفتن دستی هست، ترس از گم شدن نیست..!! بباران ابرهای بغض مرا بر شیروانی حجم تنهایی ام... و برقصان آیه های یأس را در جزء جزء نگاه کفر گرفته ام... من چندیست مذهب لامذهبی را برای خود برگزیده ام... و کافر شده ام به تو ای اسطوره ی لحظه های عاشقانه ام... من ، چندیست از پشت دریچه ی بهت گرفته ی نگاهم به دنیا می نگرم... و دنیا انگار دارد پانتومیم اجرا می کند... من زبان بی زبانی اش را نمی فهمم... و دنیا انگار دارد برای خودش رنگ عوض می کند... من فقط گاهی یک آیه لبخند بر لبهایم تلاوت می کنم... * * * * خدا می خندد به این همه سرگردانی ام... نگاه کن.... نگاه کن که چگونه به تمنای ذرّه ای ترحّم ضجه میزنم نـــــگاه کن ببین که چگونه غرورم را زیر پایت افکنده ام... نـــــگاه کن... نگاه کن به التماسی که موج میزند در چشمانم.. نگاه کن به نیازی که فریــــــــــاد میزند در همه ی وجودم... نگــــــــــــــــــــــــــــــــاه کن؟ ببین که چگونه قلبِ تکه پاره ام را از خجالت پنهان میکنم... قلبی را که تو صاحبش بودی..... طعنه ی چه میزنی مرا....... طعنه ی التماس؟ نیازمندم...... طعنه ی ذلالت؟ ذلیلم..... طعنه ی حقارت؟ حقیرم....... طعنه ی دل شکستگی؟ دلباخته ام........ طعنه ی عـــــــــــــــــــــــــــــــشق؟ طعنه ی عشـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــق؟؟؟؟ بی مــــروّت.... بــــــــــــــــــــزن........ بزن که عـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــاشقم...... طعنه میزنی ؛ بزن...... اما نخند..... نگاه کن.... خوب نگاه کن حسرت کشیدنم را..... خوب نگاه کن زیر خاک رفتنم را...... همه چیز را دیدی.... جز علاقه ی شدید قلبم را... جز عشق را......... حالا بخند نازنین..... بخند......... پ.ن:این پستو زیاد در مورد خودم جدی نگیرید..................... اگر شبی فانوس ِ نفسهای من خاموش شد، مامان جون خسته ام ... خسته ام از تنها بودن توی جمع ... دورو برم شلوغه اما احساس می کنم باز هم تنهام ... دلم تورو می خواد ... دلم آغوش گرم تو و نوازش های مادرانه تورو می خواد ... خیلی کم تجربه کردم اما می دونم امن ترین جای دنیاست... چقدر سخته وقتی یه لحظه دلت می خواد مامانت بود و بغلت می کرد، دستاشو باز میکرد ومیرفتی تو آغوشش اما..... گاهی دلم می گیره از بی تو بودن ... گاهی می خوام بیام بشینم روبروت و درد و دل کنم باهات ... و گاهی چقـــــــدر بچه می شم! چون جز تو هیشکی و هیچّــــــی رو نمی خوام ... پ ن: خدایا؛می خواهم یک تکه آسمان کلنگی بخرم؛
دیگر زمینت بوی زندگی نمی دهد ... زینبم برخیز! قامت بلند کن.. سایه برافراز ... بر دل ملتهب و به ظاهر آرام حسین.. بر آفتاب تابیده بر صورت دخترکان... بر سجاده بایست و عروج ده دلت را... تا عــــــــــــــــرش... تا فرصت هست... تا هنوز کمر خم نکرده ای... دستانت را در قامت نماز به قنوت ببر... و در جامه ی سبز دعا برادرت را به خدا بسپار... خواهرم... سرو را همیشه عادت به راست قامت دیدن است... تو اگر بشکنی همه ی اهل خیام فرو می ریزند... پایان ماجرا تا خود توست... دل لرزانت، کائنات را می لرزاند... چشمان اشک بارت روحم را به موج و تلاطم می اندازد... کــ ــــ ـــوه صـــــــــبر مــ ـــ ــن! نمازت... نجوایت...زمزمه هایت چقـــــــــــــــــــــدر دیدنی ست! زینب...
اینجا واژه ها .. زبان ندارند!
دوست داری بشینی و نگاه کنی
دوست داری زل بزنی به یه نقطه
تا شاید بیفته اون اتفاق
رو لبات خنده است و تو چشات ذوق
...
یه مدت میگذره
کم کم خسته میشی
کلافه میشی
دوس داری کاری کنی
یه تلاشی، حرکتی...
ولی نشستی و هی پلک میزنی
لبتو می گزی...
ناخوناتو میخوری...
چشات دو دو میزنه...
شاید
لحظه ای
وقتی
جایی...
هیــــــــــــــــــــچ
سست میشی
دوباره زل میزنی
چشات خیس میشه
خیس بغض میشه
حس میکنی دیگه ناامید شدی
دستو دلت به کاری نمیره
تو مغزت پر سوال میشه
بزرگترینش هم چراست!
چرا؟ چرا؟ چرا؟
باید بیخیال شی یا نشی؟
زمان لعنتی
آدمو سرد میکنه
بیخیال میکنه
دیگه از اون موقع بعدکه
زندگی و روال طبیعیش
.
.
.
ولی جرقه ها
خاطره ها
خودشون میان
یه خیابون
یه نگاه
یه عطر
یه سایه...
کافیه که جرقه رو بزنه
داغ میشی
با هر کدومش دوس داری عذاب بدی خودتو
یه عذاااااااااااب شیرین
دست خودت نیست...
.
.
.
یک وقت هایی باید
روی یک تکه کاغذ بنویسی
تـعــطیــل است ...
و بچسبانی پشت شیشه ی افـکارت
باید به خودت استراحت بدی
دراز بکشی
دست هات رو زیر سرت بذاری
به آسمون خیره بشی
و بی خیال ســوت بزنی ...
در دلـت بخنــدی
به تمام افـکاری که
پشت شیشه ی ذهنت
صف کشیده اند ...
آن وقت با خیال راحت به خودت بگی
بگذار منتـظـر بمانند...
خیلی ساده است
به سادگی یک دلتنگی کودکانه...
خیلی سخت است
به سختی پرواز روح از تن...
خیلی دردناک است
به دردناکی روزهای انتظار...
خیلی شیرین است
به شیرینی خاطرات گذشته...
خیلی مبهم است
به مبهمی رفتنت ...
قصه زندگیم را میگویم...
دلتنگی دلتنگی دلتنگی... ریتم یکنواخت زندگی من!
انتظار انتظار انتظار...تمام هستی من!نبودن تو... واقعیت تلخ زندگی من!!
تحمل کردن...سکوت...
چــــــــــــه کنم با این دل...؟!
برای لحظه ای هم که شده
منبع:http://www.rouzmarregi2.blogfa.com/
اگر به حجله آشنایی،
در حوالی ِ خیابان خاطره برخوردی
و عده ای به تو گفتند،
کبوترت در حسرت پر کشیدن پرپر زد!
تو حرفشان را باور نکن!
تمام این چندماه کنار ِ من بودی!
کنار دلتنگی ِ دفاترم!
در گلدان چینی ِ اتاقم!
در دلم...
تو با من نبودی و من با تو بودم!
مگر نه که با هم بودن،
همین علاقه ساده سرودن فاصله است؟
من هم هر شب،
شعرهای نو سروده باران و بوسه را
برای تو خواندم!
هر شب، شب بخیری به تو گفتم
و جواب ِ تو را،
از آنسوی سکوت ِ خوابهایم شنیدم!
تازه همین عکس ِ طاقچه نشین ِ تو،
همصحبت ِ تمام ِ دقایق تنهایی ِ من بود!
فرقی نداشت که فاصله دستهامان
چند فانوس ِ ستاره باشد،
پس دلواپس ِانزوای این روزهای من نشو،
اگر به حجله ای خیس
در حوالی ِ خیابان خاطره برخوردی...
| Design By : Pichak |
این روزها،از کنار من که میگذرید،احتیاط کنید....هزاران کارگر در من مشغول کارند...روحیه ام در دست تعویض است...
